صحبت گنجشک با امام علیهالسلام میهماندوستی امام علیهالسلام ابرهای سیاه شربت گوارا شما امام من هستید آخرین طواف سؤالی که فراموش کرده بودیم به سوی شهر غربت گلیم کهنه اتاق در یادِ مایی کوه و دیگ
امام جواد فرمود: هر كه قبر پدرم ، حضرت رضا عليه السلام را در توس زيارت كند خداوند گناهان گذشته و آينده او را مى بخشد و روز قيامت براى او منبرى در مقابل منبر رسول الله صلى الله عليه و آله مى نهد و با آسايش و آرامش بر آن منبر مى نشيند تا خداوند به اعمال آخرين نفر از بندگان خود رسيدگى نمايد.........
هر كس كه زیر پای بلند شما نشست شانه به شانه ی همه ی انبیا نشست
یك لحظه با نفس زدن در حریم تو یك عمر زائر تو كنار خدا نشست
وداع با مرقد پیامبر(ص) از مدینه تا بصره از بصره تا سوق الاهواز
اهواز تا فارس فارس تا یزد یزد تا خراسان
امام در خراسان
چشممان روشن، كه در تاريكخانه تاريخ، از خانه ولايت، خورشيدي ديگر سربركشيد و در تداوم راه، از «مدينه» تا «طوس» را پيمود و از بركت اين هجرت، ايران براي هميشه در چشم انداز پرتو «امامت» قرار گرفت، آن پيشوا، هنگام توديع دردمندانه با «تربت احمد»، گردي از ايمان آن مزار برگرفت و بر اين خاك پاشيد و سرزمين عجم را با پيام رسول عرب عجين نمود و سرزمين سلمان را بيمه «خط اهل بيت» ساخت......
حضرت امام رضا(ع) یکی از دوازده فروغ امامت است که معارف معنوی قرآن و عترت را در مواقع مقتضی به اصحاب و شاگردان خویش تعلیم می داد و زمانی در پاسخ به پرسش ها پرتو افشانی می فرمود و نیز از طریق مباحث علمی و احتجاجات عقیدتی، کلامی و برهانی افاضه می فرمود، چنین برنامه هایی موجب گردید تا فرهنگ و اندیشه اسلامی، غنی و پربار گردد، باورها و ارزش های دینی صیانت شود.........
خلق ایستاده کو به کو چشم انتظار روی او تا پرده از روی نکو گیرد نگار نازنین
شد جلوه گر نور خدا در روز میلاد رضا کز بوی دلجویش فضا شد مشکبار و عنبرین
از نجمه سر زد اختری، خورشید روشن گوهری جانم فدای مادری کاورده فرزندی چنین
چون لعل شکر بار او شیرین بود گفتار او بر قامت و رخسار او بادا هزاران آفرین
به بهانه يازدهم ذىقعده سال 148 هجرى ميلاد حضرت اما م رضا عليه السلام
طبيب پـس از معاينه دستـور اكيـد بـراى استـراحت داد. مرد جـوان همسـرش را به مسافرخانه اى برد و مشغول پرستارى شد. چند روز گذشت, ولـى بيمارى همسرش بهبـود نيافت. هر روز حالـش وخيـم تر مى شد و مرتب از شـوهرش تقاضا مى كرد او را قبل از مرگ يك بار هـم كه شده, نزديك حرم ببرد تا گبند و بارگاه حضرت را ببيند...........
متن ادبی ، شعر و دلنوشته های :
اکنون رستاخیز عشق است. زمین، به مهمانی آسمان می رود. اهالی ملکوت، کجاوه هدایت را به دوش گرفته اند. دسته دسته ستاره، پشت در خانه موسی بن جعفر علیه السلام صف کشیده اند تا رضای الهی را در رضای تو بجویند.........
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم:
«ستدفن بضعه منى بخراسان ما زارها مكروب الا نفس الله كربته ولا مذنب الا غفر الله ذنوبه.»
پاره تن من در خراسان دفن خواهد شد، هيچ گرفتار و گنهكارى اورا زيارت نكند جز اين كه خداوند گرفتارى او را برطرف سازد وگناهانش را ببخشايد. ....
شعرهای : کبوتر حرم عشق الهی رضا جویم بارگاه ایمان حریم کبریایی
ای آرزوی دیده
عالم آل محمد(ص) مناظره امامو جاثلیق مسیحی
رضا(ع) صابر
موسى بن جعفر صلوات الله عليه به پسرانش مىفرمود: برادرتان على بن موسى عالم آل محمد است، از او از دينتان بپرسيد، آنچه مىگويد حفظ كنيد، من ازپدرم امام صادق (ع) دفعات شنيدم مىگفت: عالم آل محمد در صلب تو است اى كاش او را درك مىكردم، او همنام اميرالمؤمنين على است. ........
اکنون من اینجایم، در بهشت حرم تو و زائر تمام ستارههای آسمانت، تمام کبوتران گنبدت، تمام آیینه کاریها و مقرنس ها، تمام چلچراغها و طاقها و رواقها، زائر تمام زاویههای این فردوس، زائر تو؛ تو که تمام اینها با تو آبرو گرفتهاند و بی تو هیچند.......
من همان آهویم که همزاد خطر بود و ترس خود را از دامان امن تو آویخت. همان آهویم که غریبانه نگاهش را به دستان اجابت تو دوخت، همان آهویم که هنوز هم ضمانت بیدریغ تو را فخر میکند. نشانی ساده تو از خاطر هیچ کس نمیرود؛ وقتی خورشید، خانه زاد شماست و باران، پاداش دست بر آسمان بردنتان؛ وقتی ابرها سایه سار شمایند و شما سایهبان خاک تا افلاک. و من هنوز آه میکشم و هنوز چرخ می خورم و هنوز چشمم به گنبد و گلدستههاست و هنوز تو ضامن تمام آهوان غریبی..........
متن ادبی ، شعر و دلنوشته های :
ولادت حضرت امام علی بن موسی الرضا علیه السلام
و سلام بر تو، آن دم که طلوع مشرقی ات، جان عالم را به بشارتی لم یزلی، سبز می دارد و صدای گریه ات در خانه امام کاظم علیه السلام ، دامنه ای از شعف را برای همیشه رقم می زند.
سلام بر تو که گستره خِلقت، جز با حضور روشن تو تکامل نمی گرفت و اهل بیت روشنایی، جز با وجود بی نهایت تو، خدا را برای همگان ترسیم نمی کرد..........
ولادت آقا علی بن موسی، امام رضا (ع)
بوی عطر اذان همه فضای صحن و ایوان را پر کرده است. سینه هامملو از دعا، چشمها پر از اشک، لبها زمزمه رضا رضا دارند وگوشها صدای بلند نقاره خانه را می شنوند. با صدای «قد قامت الصلات »، همه صفها را مرتب می کنند. من هم چادرم را دور سرم می بندم و آماده می ایستم. کبوتران عاشق، بال و پر زنان ازهرگوشه ای با شتاب خودشان را به لانه هایشان می رسانند تا شب رابه آرامی سپری کنند و فردا با نشاط و سرحال برای طواف حرمش آماده باشند. کم کم سر و صدای آنها تمام و همه جا سکوت. گویی آنها نیز در صف نماز ایستاده اند و صدای مکبر. ...........
 |
صلی الله علیک یا علی بن موسی الرضا از مهم ترینِ امور و در صف مقدم واجبات و فضایل، آن است که هر یک از ما فرمان مولایمان حضرت امام رضا علیه السلام را با جان و دل به کار گیریم، حضرت فرمودند: «یتعلم علومنا و یعلمها الناس». اما در چارچوب همین فراگیری و یاد دادن سزاوار تمامی متعلمان و معلمانِ معارف اهل بیت علیهم السلام است که روح و روان خود را با تواضع و فروتنی در برابر خدای متعال، رسول و اهل بیت و خدمت خالصانه به مردم جلا داده و آراسته نمایند ان شاء الله تعالی. |
در مدح حضرت امام علي بن موسي الرضا(ع)
دوران پر برکت و همراه با کرامات و وقیعی که قبل و بعد از ولادت امام رضا (علیه السلام) از مدینه تا مرو و مدت امامت یشان رخ داد، جملگی دلالت بر عظمت بی کران امام رضا (علیه السلام) دارد. رویت آن از زبان بزرگان اهل سنّت جالب و شنیدنی و البته شگفت انگیز است. آنچه پیش روی دارید، گوشه ی از سخنان بزرگان اهل سنت درباره امام رضا است که در منابع معتبر آنها نقل شده و تأثیر به سزیی در نزدیک کردن دیدگاه اهل سنت به دیدگاه شیعه درباره کرامت، شفاعت، توسل و زیارت قبور و ... دارد.
بدان که امامِ پس از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام فرزندش اباالحسن علی بن موسی الرضا علیه السلام بود، به خاطر برتری داشتن آن جناب بر همه برادران و خاندان خود برای اینکه در علم و بردباری و پرهیزکاری بر دیگران تفوق داشت و شیعه و سنی در وجود این اوصاف در او و برتری آن بزرگوار در آنها خلافی نکرده اند و همگان آن حضرت را به این اوصاف شناخته اند. و دلیل دیگر بر امامت آن جناب نَصِّ صریحی است که پدرش درباره امامت او پس از خود فرموده و اشاراتی که درباره او نموده و درباره هیچ یک از برادران او و خاندان خود چنین تصریحات و اشاراتی نفرموده است. ....